Kinderen krijgen

Als generatie Rondom ’50 zitten we tussen twee generaties in, die weinig overeenkomsten hebben. Aan de ene kant hebben we onze ouders; zij hebben ons opgevoed volgens de normen en waarden die al generaties lang zo werden doorgegeven. Aan de andere kant zien we onze kinderen die een heel andere levensstijl hebben dan de eerdere generaties.
Als ik uit school kwam, zat mijn moeder altijd thuis met een kopje thee of limonade met een koekje. Mijn moeder werkte niet, ze was immers moeder. Mijn vader verdiende het geld, mijn moeder regelde alles in huis. Ik kan me niet herinneren dat moeders van mijn vriendjes en vriendinnetjes werkten; volgens mij was dat alleen in uitzonderingsgevallen zo en dan nog in deeltijd. Vroeger was het zelfs zo in de ambtenarij dat als een vrouw trouwde, ze ontslagen werd. Mijn grootouders zijn naar Indonesië gegaan, omdat mijn oma als onderwijzeres aan de slag wilde blijven. In Amsterdam was ze ontslagen toen ze trouwde. Zo werd het rollenpatroon in stand gehouden: de man werkt en de vrouw zit thuis bij de kinderen. Een vrouw hoorde thuis bij de kinderen, daar had ze immers haar handen vol aan.
Nu is het heel anders. Bijna alle vrouwen die ik ken werken. Voor de kinderen wordt opvang geregeld, zodat de moeder haar werk kan voortzetten. Als baby kan een kind naar de crèche of de kinderopvang. Als het kind vier is gaat het naar school en van daaruit naar de buitenschoolse opvang (BSO).
Recht op zwangerschapsverlof bestaat al sinds 1913, hoewel het pas in 1930 als wet van kracht werd. Ouderschapsverlof is van de laatste decennia, waarbij ook de vader verlof kan aanvragen om voor de kinderen te kunnen zorgen. Het fenomeen papadag is in het leven geroepen om vaders te stimuleren een vaste dag van de week vrij te houden voor hun kinderen. Ik kan me niet voorstellen dat mijn vader dat vroeger gedaan zou hebben.
De motivatie om kinderen te krijgen was vroeger heel anders dan nu. Onze ouders hadden geen pil waarmee ze konden voorkomen dat de vrouwen zwanger raakten. Ook het praten over seks was taboe. Na het trouwen, soms ook ervoor en was het trouwen een ‘moetje’, werd de vrouw zwanger en kwamen er gewoon kinderen. Daar werd niet over nagedacht.
Tegenwoordig gaat men heel anders mee om met gezinsuitbreiding. Kinderen krijgen wordt nu gepland en zolang het de echtelieden nog niet uitkomt wordt het krijgen van het eerste kind uitgesteld. Het werken aan de carrière is voor een aantal mensen belangrijker dan het krijgen van een eerste kind, waardoor de gemiddelde leeftijd waarop een vrouw haar eerste kind krijgt is gestegen.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>